Mijn blog

"Ze heeft toch een leuke dag gehad?"

De sinterklaasperiode. Voorheen een periode van wachten op je cadeautje, maar dit jaar voor dochterlief de eerste keer dat ze een surprise mocht maken voor een klasgenootje. Aangezien ze een echte fröbelkont is keek ze er erg naar uit. En toen was het moment dan eindelijk daar! De lootjes werden getrokken en stuiterend kwam ze thuis met diverse ideeën. Het getrokken kind hield van Harry Potter, dus koos ze voor het maken van een uil. Een van de kwaliteiten van haar wilskrachtige kant is haar creativiteit. Niet alleen in termen van knutselen, maar vooral in de vorm van het bedenken van grootse plannen. Op zo'n moment als dit krijgt haar brein dan ook de vrije ruimte en ontstaan er de grootste en meest wilde ideeën. Samen zijn we op pinterest gaan kijken hoe we haar ideeën het beste konden realiseren. Mevrouw zag prachtige voorbeelden, de een nog artistieker dan de ander. Ze had in haar hoofd dat de uil er zo echt mogelijk uit moest zien, alleen de dingen die ze aanwees waren niet realistisch en haalbaar. Fase 1 voor mij als moeder was dus haar grootste plannen steeds weer checken op realisme en haalbaarheid. Volwassenkwaliteiten die een meisje van 9 nog onvoldoende beheerst. Dus door uit te leggen dat die prachtige uil op het plaatje gemaakt was door een kunstenaar, die daar weken de tijd en ook bergen aan ervaring bij heeft gehad, begreep ze wel dat dat voor haar te hoog gegrepen was.

En toen was het al weer die tijd van het jaar. De dagen worden korter, het is sneller donker en ineens stond Sinterklaas weer voor de deur. Een heerlijke periode, vol verwachting en met veel gezelligheid. Maar voor kinderen die alles intens ervaren is het naast die heerlijke periode ook een hele zware periode. Het is niet alleen de spanning van wat ze in hun schoen krijgen en de drukte op school, maar nog zo veel meer. Elke dag wordt het lichaam en het brein geprikkeld met nieuwe onverwachtse informatie. 

Liefdevol begrenzen gaat bij ons thuis vaak gecombineerd met het onderwerp schermtijd. En dan met name wanneer de schermtijd voorbij is. Want oh man, wat komt dan ineens die sterke wil krachtig naar boven...

En toen was het herfstvakantie! Wat keken de kinderen er naar uit. Even niks hoeven, lekker doen waar je zin in hebt en vooral veel bijtanken. En daar hoort een logeer partijtje bij met je 2 besties (de dochters van mijn beste vriendinnen) die dochterlief niet zo heel vaak ziet. Iets met andere scholen, schooltijden die niet overeenkomen en niet in dezelfde stad wonen. Ik had als verassing geregeld dat beide meiden mochten komen logeren en dit al met opzet niet van te voren vertelt, want dan zou ze geen oog meer dichtdoen. Dus een dag van te voren kreeg ze het nieuws, waarop ze uiteraard een en al hyper was de rest van de dag. De volgende ochtend werden de meiden gebracht, waarop de hysterie begon. Ze hadden elkaar al een aantal weken niet gezien, dus het energie niveau ging flink omhoog. De dag werd gevuld met buiten spelen, boven spelen, spelletjes doen en alles gepaard met veel beweging en geluid. Alles in complete hyper status. Ik heb meermaals geprobeerd ze meer tot rust te laten komen, maar er was geen doorkomen aan. Het was gewoon TE leuk en TE fijn samen.

Als 'Hooggevoelig met een sterke wil specialist' ben ik opgeleid door Arienne Klijn en Janneke van Olphen. Zij werken met de beeldende methodiek van de innerlijke familie, wat staat voor de diverse kanten van ons karakter. Binnen deze methodiek noemen we onze gevoelige kant ons innerlijke meisje en onze wilskrachtige kant ons innerlijke jongetje. Iedereen heeft een innerlijk meisje en een innerlijk jongetje in zich. We hebben allemaal onze gevoelige kant, die we op specifieke momenten meer of juist minder ruimte geven. Maar ook hebben we allemaal onze wilskrachtige kant, ons vuurtje dat ons energie geeft. Hoe gevoelig het innerlijke meisje is en hoe wilskrachtig het innerlijke jongetje is bepaald welke kwaliteiten of schaduwkanten je inzet. 

In de praktijk hoor ik regelmatig ouders zeggen 'mijn kind heeft zo'n sterke wil, voor ik het weet ben ik verwikkeld in een pittige discussie.' Die sterke wil noemen we het vuurtje in ons. En bij sommige kinderen is dat vuurtje sterk aanwezig en dat merk je, zowel in hun kwaliteiten als in hun schaduwkanten. Een kind met een sterke wil kan je laten zien hoe je ten volle alles uit het leven kunt halen, maar kan je ook op momenten tot wanhoop drijven. De volgende kwaliteiten en schaduwkanten horen bij dit innerlijke vuurtje:

Hooggevoelig, ofwel hoog sensitief betekend kort door de bocht dat prikkels vanuit je omgeving, of vanuit jezelf, intenser binnenkomen. Een vork die op de grond valt hoor je harder dan een ander. Een zoem waarvan je niet kan ontdekken waar die vandaan komt blijft je maar afleiden. Maar ook gevoelens worden intenser ervaren. Verdriet, pijn, angst wordt tot in je kern gevoelt. Hooggevoeligheid wordt vaak gezien als iets lastigs. Overgevoelig, dramatisch en intens zijn vaak woorden die gebruikt worden. Maar dat gevoelige aspect in ons heeft ook hele mooie kanten. In deze blog neem ik jullie mee in het ontdekken van zowel de kwaliteiten als de schaduwkanten van hooggevoeligheid. 

'En hoe doe je dat dan, je draakjes loslaten?!' vragen zowel kinderen als ouders regelmatig in de praktijk. Cognitief begrijpen we allemaal dat als je boos bent het helpender is om je draakjes los te laten. Maar doe dat maar eens als je vol in de boosheid of in het verdriet zit. Soms is de emotie zo hoog, dat er niets anders meer is dan alleen die emotie. 

In de vorige blog benoemde ik dat we uiteraard als ouders niet zomaar de draakjes van onze kinderen altijd maar kunnen accepteren. In de praktijk krijg ik vaak de vraag hoe we onze kinderen dan liefdevol kunnen begrenzen. Het begint allemaal met oefenen met de draakjestaal toepassen binnen je gezin. Start met het benoemen van welke draakjes je ziet. Vaak is het in moment zelf olie op het vuur gooien, maar met name achteraf kun je mooi bespreken welke draakjes er voorbij kwamen. Dit kan bijvoorbeeld een onderdeel van het bed ritueel worden, waarin je samen bespreekt welke draakjes er die dag naar voren zijn gekomen, maar ook wat er al allemaal heel fijn ging die dag, dus waarin je kind straalde als een zonnetje.